Ayrıntılı tanım
İki basamak arasındaki fark saflık derecesidir. Konsantre, protein olmayan bileşenlerin çoğunun uzaklaştırılmasıyla elde edilir; kenevirde kuru ağırlık bazında %74'e kadar protein içerir. İzolat, protein olmayan bileşiklerin farklı yöntemlerle ekstrakte edilmesiyle %90'ın üzerine zenginleştirilir.
Üretim yöntemi ürünün davranışını belirler ve yöntemler eşdeğer değildir: alkali çözündürme-izoelektrik çökeltme, asit ekstraksiyonu, miselizasyon ve membran ultrafiltrasyon farklı sonuçlar verir. Miselizasyon yöntemi alkali çözündürmenin aksine daha ince yapıda jel oluşturur; alkali ekstraksiyonun yağ bağlama kapasitesi asit ekstraksiyonundan yüksektir.
Saflık her zaman üstünlük demek değildir. Kenevirde protein kekinin emülsiyon kapasitesi izolattan daha iyi ölçülmüştür; enzimatik parçalanma ile hazırlanan konsantrenin su bağlama kapasitesi de izolattan yüksektir. Ürün seçimi protein oranına değil, formülasyonun hangi işlevi istediğine bağlıdır.
Kenevir izolatının sindirilebilirliği %88-91 ölçülmüş; aynı çalışmada soya protein izolatı %71'de kalmıştır. Çözünürlük bakımından kenevir izolatının %85'lik değeri mercimek ve kinoa izolatlarından yüksek bildirilmiştir.
| Özellik | Değer |
|---|---|
| Konsantre | %74'e kadar protein |
| İzolat | %90'ın üzerinde protein |
| Yöntemler | Alkali, asit, miselizasyon, membran ultrafiltrasyon |
| Kenevir izolatı sindirilebilirliği | %88-91 (soya %71) |
Karıştırılan terimler
Yüksek protein oranı her işlevde üstünlük sanılır. Emülsiyon, jelleşme ve su bağlama gibi özelliklerde daha az saf ürünler (kek, konsantre) izolattan iyi sonuç verebilir.