Araştırma özeti · KF-ARS-321
Kenevirde virüs kaynaklı hastalıklar: hangi virüsler bildirildi?
Kenevirde 100’den fazla mikroorganizmanın hastalık oluşturabildiği bildiriliyor. Bu derleme bunların içinden virüslere odaklandı ve kenevirde hastalık yaptığı ya da bitkiden izole edildiği rapor edilen virüsleri bir araya getirdi.
Tek cümlede bulgu
- Beş virüsün kenevir çeşitlerinde hastalığa yol açtığı, yedisinin kenevirden izole edildiği, son yıllarda da iki virüsün kenevirde enfeksiyon oluşturduğu rapor edilmiş.
Araştırma sorusu
Kenevirde hangi virüslerin hastalık oluşturduğu ya da bitkiden izole edildiği bildirilmiştir?
Yöntem
Kenevir virüsleri üzerine yayımlanmış çalışmalar derlendi; 48 kaynak kullanıldı. Çalışma Ondokuz Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bitki Koruma Bölümü’nde hazırlandı. Yeni ölçüm ya da tarla denemesi içermiyor.
Bulgular
Kenevir çevre koşullarına, hastalık ve zararlılara karşı hassas; olumsuz koşullarda hastalıklara daha yatkın hâle geliyor. Kenevir çizgi virüsü (HSV), kenevir mozaik virüsü (HMV), yonca mozaik virüsü (AMV), hıyar mozaik virüsü (CMV) ve arabis mozaik virüsünün (ArMV) kenevir çeşitlerinde hastalığa neden olduğu rapor edilmiş. Tütün mozaik, tütün halkalı leke, tütün çizgi, domates halkalı leke, taflan halkalı leke, karaağaç mozaik ve tilkikuyruğu mozaik virüsleri kenevirden izole edilmiş. Son yıllarda şekerpancarı tepe kıvırcıklık virüsü (BCTV) ve marul kloroz virüsünün (LCV) kenevirde enfeksiyon oluşturduğu bildirilmiş.
Sınırlılıklar
Derleme; Türkiye’deki kenevir tarlalarında virüs taraması yapılmadı. Virüslerin verim ya da lif kalitesine etkisi özette sayısal olarak verilmiyor. Bu arşivde yalnızca özete erişildi.
| Durum | Virüs sayısı | Virüsler |
|---|---|---|
| Kenevirde hastalık yaptığı rapor edilen | 5 | HSV, HMV, AMV, CMV, ArMV |
| Kenevirden izole edilen | 7 | TMV, TRSV, TSV, TomRSV, ERSV, EMV, FMV |
| Son yıllarda enfeksiyonu bildirilen | 2 | BCTV, LCV |
Bu çalışmayı alıntıla
Şevik, M. A. (2020). Kenevir (Cannabis sativa L.) Bitkilerinde Görülen Virüs Kaynaklı Hastalıklar.
Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi 7(1): 111-119. doi:10.19159/tutad.663715