Araştırma özeti · KF-ARS-093
Ne sorulmuş
Türkiye'de piyasada bulunan kenevir tohumunun yağ oranı ve yağ asidi dağılımı hangi aralıkta durur, ve bu aralık örnekten örneğe ne kadar değişir?
Nasıl ölçülmüş
Çalışma bir tarla denemesi değil, piyasa örneklemesidir. Kuzeybatı Türkiye kökenli yirmi bir kenevir tohumu örneği tohum toptancılarından ve yerel aktarlardan toplandı; örneklerin genetik kökeni bilinmiyor ve çalışma bunu açıkça belirtiyor. Yağ, Soxhlet düzeneğiyle çıkarıldı; on beş yağ asidinin oranı belirlendi. Genetik kökenin bilinmemesi çalışmanın zayıflığı değil kapsamıdır: ölçülen şey belirli bir çeşidin profili değil, tüketicinin eline geçen tohumun profilidir.
Ne bulunmuş
Yağ oranı örnekler arasında %29,6 ile %36,5 arasında değişti — yani aynı piyasadan alınan iki tohum arasında yağ oranı yaklaşık yedi puan fark edebiliyor. Yağ asidi tarafında baskın bileşen omega-6 linoleik asitti ve %55,4 ile %56,9 arasında, dar bir bantta kaldı. Omega-3 alfa-linolenik asit %16,5 ile %20,4 arasında ölçüldü. Çalışmaya atıf veren sonraki literatürün aktardığı diğer yağ asidi aralıkları şunlar: palmitik %5,1-6,3, stearik %2,1-2,8, cis-vaksenik %0,7-1,0, stearidonik %1,2-1,8, araşidik %0,8-1,1 ve en düşük pay cis-11-eikosenoik asitte, %0,5. Çalışmanın kendi yorumu iklim üzerinedir: ılıman ya da sıcak bölgelerden gelen kenevir tohumları az miktarda gama-linolenik asit içerirken, serin bölgelerden gelen tohumlarda bu asidin payı yüksektir.
Ne söylemiyor
Örneklerin genetik kökeni bilinmiyor; bu yüzden sonuçlar bir çeşide atfedilemez ve çeşit ıslahı için kullanılamaz. Örnekler tek bir coğrafyadan (kuzeybatı Türkiye) ve tek bir dönemden gelir. Yağ oranı ve yağ asidi dağılımı hasat zamanı, depolama koşulu ve tohumun yaşına göre de değişir; bu değişkenler örneklerde kontrol edilmemiştir. Bu arşivde çalışma özet ve künye düzeyinde işlendi; tek tek örneklerin değerleri ve istatistik ayrıntıları aktarılmadı. Palmitik, stearik ve diğer küçük paylı yağ asitlerinin aralıkları çalışmanın kendi özetinden değil, ona atıf yapan bir yayından aktarılmıştır.
| Büyüklük | Aralık |
|---|---|
| Yağ oranı | %29,6 – 36,5 |
| Linoleik asit (18:2 n-6) | %55,4 – 56,9 |
| Alfa-linolenik asit (18:3 n-3) | %16,5 – 20,4 |
| Palmitik asit | %5,1 – 6,3 |
| Stearik asit | %2,1 – 2,8 |
| Stearidonik asit | %1,2 – 1,8 |
| Araşidik asit | %0,8 – 1,1 |
| cis-vaksenik asit | %0,7 – 1,0 |
| cis-11-eikosenoik asit | %0,5 |
| Öğe | Değer |
|---|---|
| Örnek sayısı | 21 |
| Köken | Kuzeybatı Türkiye |
| Alındığı yer | Tohum toptancıları ve aktarlar |
| Genetik köken | Bilinmiyor |
| Ölçülen yağ asidi sayısı | 15 |
| Yayın | Span. J. Agric. Res. 8(2): 385-390 (2010) |
Bu çalışmayı alıntıla
Kiralan, M., Gül, V. ve Metin Kara, Ş. (2010). Fatty acid composition of hempseed oils from different locations in Turkey.
Spanish Journal of Agricultural Research 8(2): 385-390. doi:10.5424/sjar/2010082-1220
Bu çalışmayı kullanan sayfalar
Aşağıdaki sayfalar bu araştırmaya atıf yapıyor.
Kuzeydoğu İtalya'da iki yıl boyunca yetiştirilen dört endüstriyel kenevir çeşidinin tohum yağı verimi, yağ asidi bileşimi ve oksidasyon kararlılığının karşılaştırıldığı tarla çalışması.
Kenevir yağında linoleik, alfa-linolenik ve gama-linolenik asit ölçümleri; saklama koşullarının bozunmaya etkisi.
Kenevir tohumu yağının mutfakta hangi işlere uygun olduğu, neden ısıtılmaması gerektiği ve nasıl saklanacağı.
Üç yağ bitkisi tohumunun kaba bileşimi ve yağ asidi profilinin aynı tarım koşullarında, aynı laboratuvarda ölçüldüğü çalışma.
Kenevir tohumunun omega-6/omega-3 oranı, aynı çalışmada ölçülen keten ve ketencik tohumuyla birlikte: kenevir bu ölçütte "optimal" nitelenen tek tür.