Ayrıntılı tanım
Kompozitin ısıl sınırlarını matriks belirler: işleme sıcaklığı matriksin erime aralığına göre seçilir, kenevir lifi ise 200 °C üzerinde bozunmaya başlar. Bu iki sınır kenevirli kompozitlerde kullanılabilir polimer kümesini daraltır.
Yükün life aktarılması lif-matriks arayüzünün yapışmasına bağlıdır. Kenevir lifi hidrofil, yaygın poliolefinler hidrofob olduğu için arayüz zayıf kalır; uyumlaştırıcı tam olarak bu boşluğu kapatmak için eklenir.
Aynı lif, farklı matrikste farklı mukavemet verir; bir kompozit değeri okunurken matriks türü ve lif payı birlikte belirtilmelidir.
| Özellik | Değer |
|---|---|
| Rolü | yükü liflere aktarır |
| Kenevirle sınır | lif ~200 °C üzerinde bozunur |
| Arayüz sorunu | hidrofil lif / hidrofob polimer |
| Belirtilmeden | kompozit değeri okunamaz |
Karıştırılan terimler
Kompozit mukavemetinin yalnızca liften geldiği sanılır; matriks ve arayüz yapışması aynı ölçüde belirleyicidir.
İlişkili terimler ve derlemeler
Doğal lif ile polimer arasındaki arayüz bağını güçlendirmek için karışıma katılan aracı madde; polipropilen sistemlerinde en yaygını maleik anhidrit aşılanmış polipropilendir.
Belirli bir yük altındaki polimer numunenin tanımlı bir miktarda eğildiği sıcaklık; parçanın sıcakta biçimini koruyup koruyamayacağını gösterir.
Kompozitin hacminin ne kadarının takviye lifinden oluştuğu; yüzde olarak verilir.
Mısır nişastası gibi şeker kaynaklarından fermentasyonla elde edilen laktik asitten üretilen biyo-esaslı, endüstriyel koşullarda biyobozunur termoplastik.
Lif yüzeyine, bir ucu life bir ucu polimere bağlanan silan molekülleri bağlayarak lif-matriks arayüzünü güçlendiren kimyasal işlem.
Lifin polimer matris içinde takviye olarak kullanımı.
Kenevir lifiyle güçlendirilmiş termoplastik ve termoset kompozitlerin çekme dayanımı, modül ve ısı sapma sıcaklığı ölçümleri; otomotiv iç parçasında karşılaştırma zemini.